நேற்று நடந்தவை அனைத்தும்
இன்றைய வாழ்க்கை பயணத்தின் பாடமாக அமையும் ... அதுவே
நாளை உன் வாழ்க்கையின் பாதையை வழிவகுக்கும்
<கவிதைப்பெண்>

போதுமடா தமிழா போதுமடா
வாழ்ந்து கேட்ட வாழ்க்கை போதுமடா...!

மற்றவர் முன்னேற்றத்தை பார்த்து
பொறாமை கொள்வது போதுமடா...!

சாதி சாதியென்று மார்தட்டிக் கொண்டு
மறைந்துபோன முன்னோர்கள் எண்ணிக்கை போதும்மடா...!


பதவி வெறிப்பிடித்து பணத்தின் மேல்
மோகம் கொண்டால் போதுமடா...!

குட்ட குட்ட குனிந்து வளைந்து போன முதுகினை
நேர்நிமிர்த்தி  தலைத்தூக்கி நின்றால் வேண்டுமடா...!

பதவி வெரிப்பிடித்து பணத்தின் மேல்
மோகம் கொண்டால் போதுமடா...!

தாய் தமிழை மறந்து தமிங்கிலம் பேசும் வாயால்
நான் தமிழன் நான் தமிழன் என்றுரைபதை இருத்தடா...!

போதுமடா தமிழா போதுமடா
இதுவரை நீ வாழ்ந்த வாழ்கை போதுமடா...!

வேண்டுமடா தமிழா வேண்டுமடா
தமிழனாய் நீ வாழ்ந்திட வேண்டுமடா...!!!

<கவிதைப்பெண்>

சிறு புன்னகை உங்கள் இதழில் குடியிருக்க வழிக்கொடுங்கள்
புன்னகைக்க தெரியாத ஜீவன்களும்
அதை இலவசமாக பரிசளிக்க கற்றுக் கொண்டிருகின்றன
புன்னகைக்க தெரிந்த ஜீவன்கள் ஆகிய நாமோ
முகத்தை மூன்று முலம் திருப்பிக் கொள்கிறோம்
சிறு புன்னகையால் மற்றவரை மகிழ்விப்போம்
மெல்ல இதழ் பிரியாமல் சிரிக்கும் தருணம் ...
என்றும் என்றென்றும் உங்கள் இதழோரம் குடியிருக்கட்டும்.. இலவசமாகவே
<கவிதைப்பெண்> 

வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு தருணங்களில் கிழே விழுந்தாலும்

முயற்சித்து எழுந்து நிற்கும் ஒவ்வொரு நொடிகளும்.. 

நீ வாழ பிறந்தவன் என்பதை உனக்கு ஞாபகப்படுத்தும் தருணங்கள்.. 

இதுவே வாழ்க்கை பாடத்தினைக்  கற்றுக்கொள்ள சிறந்த வழிகள் 

<கவிதைப்பெண்> 

நாம் சந்தித்த நாட்கள் ...
பசுமையாய் நினைவலைகளில் நீந்துகின்றது...
வெட்கத்தின் பிடியினில் இருவரும்..
ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொள்ள...
யார் முதலில் பேசுவதென்ற தயக்கத்தில்
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து நின்றோம்....

நாள்தோறும் பேசிப் பழகினோம் ....
பின்னர் அதுவே பழக்கமாய் பழகிப்போனது ...
நமது உரையாடலும் வளர தொடங்கியது...

வார்த்தைகள் கவிதையாய் மொழிந்த தருணங்கள்..
ஒருவர் மேல் ஒருவர் விருப்பம் கொண்டோம்...
இருக்கமான உறவினில் இணைந்து விட்டோம்...
பிடித்தமான மனதினை பிடிதவற்கு பரிசளிதப்பின்....
<கவிதைப்பெண்> 

கண்டதும் காதல்.....
அதில் எனக்கு நம்பிக்கை உண்டு
நானும் வசப்பட்டுள்ளேன் அதன் பிடியினில்....
கண்திறந்த மறுகணமே காதல் கொண்டேன்
என் அன்னையின் மேல் .. காதல் கொண்டேன்
அன்று தொடங்கி இன்று வரை...
அவர் காதலுக்கு நான் அடிமை...
இனி என்றும் என்றென்றும்...
உங்கள் பாசம் எனக்கு வேண்டும் அம்மா...
<கவிதைப்பெண்>

நிலவினைக்  கண்ட கண்ணால் சூரியனைக்  காண வாய்ப்பளித்ததற்கு 

நன்றிகள்.... 

நண்பர்களாய் இருந்த  உறவுகள்...  சொந்தங்களாய் மாறியதற்கு 

நன்றிகள் ....

இரவினிலும் பகலினிலும் காணும் கனவுகள் நினைவானதற்கு 

நன்றிகள்.... 

ஆசைகளாய்  இருந்த அனைத்தும் காதலாய் மாறியதற்கு 

நன்றிகள்.... 

<கவிதைப்பெண்>

எப்போதும் மகிழ்சியாக சிரித்துக்கொண்டே இருங்கள் 

சிரிபதற்கு காரணங்கள் இருந்தால் மட்டுமே சிரிக்க வேண்டு என்பதில்லை 

நாம் சிரிப்பே ஒரு காரணமாகி மற்றவரை சிரிக்க வைக்கும்  

<கவிதைப்பெண்>

படுக்கை எழும் என்னை
மெதுவாய் மீண்டும் கட்டி அணைக்கிறது...
ஜன்னலுக்கு வெளியிலே
சோவென்று பூமியை நனைக்கும் மழை அழகன்...
கண்ணை சிமிட்டும் கடிகாரப்  பையன்
வாயை பிளந்து அலற தொடங்கிவிட்டான்...
கட்டியனைத்த படுக்கையின் தலையில் செல்லமாய் ஒரு தட்டல்  ...
வாயை பிளந்து அலறும் கடிக்காரப்  பையனின் தலையில் மறு தட்டல்..
மழையழகனின்  சூழ்ச்சி என் வீடு குளியல் அறையில் ஒரே குளிர்ச்சி..
நீண்ட பயணத்தில் மழை அழகனை ரசித்துக்கொண்டே
வாகனத்தை செலுத்தி பாடல் கேட்கும் தருணங்கள்..
வாழ்கையின் ஒவ்வொரு நொடிகளையும் இதமாய் ரசிக்க தூண்டுகிறதே 
மனம் சாலைகளில் செல்லும் ஒவ்வொன்றையும் நேசிக்க ஏங்குகிறதே
அட  அட அட  என்ன வாழ்க்கையாட ...
இது போதும் எனக்கு இது போதுமே.. வேறென்ன வேணும் இது போதுமே..
<கவிதைப்பெண்>

தமிழை  மறப்பவன்  தன்   தாயை  மறுப்பவனை  விட  கொடியவன் 
தமிழ்  நமது  முச்சிக்காற்று...  சுவாசங்கள்  நின்றாலும் 
வீசும்  தென்றல்  அது  நிற்காது ...
தமிழ்  முச்சிக்காற்றாய்  மிதந்துக்கொண்டுதான்  இருக்கும்  இப்புவியில் 
தமிழ்  பேச  வாய்கூத்  தமிழர்கள்  தமிழ்ப்பேசும்  வரை ...
< கவிதைப்பெண் >