உயர்ந்து வளரும் கோவில் கோபுரத்தை நிறுத்தி... 
உயர்த்தி வாழவைக்கும் படிப்பினை வளர்ப்போம் ...
அறிவினைக் கற்று மனதில் இறைவனை நிறுத்து ...
சாமி உன் கண்ணை குற்றும் காலம் இதுயில்லை ...
படிப்பு உன் வாழ்வை  நடத்தும் காலமிது...
அந்த ஆண்டவனே உன்னைப் பார்க்க வரம் கேட்பான்...
நல்ல பள்ளிகூத்தை நீ குழந்தைகளுக்குக் கட்டிக்கொடுக்கும் அழகினை பார்த்து...
நல்லதோர் பாடசாலை செய்வோம்...
நாளை சரித்திரம் படைக்கப்பிறந்த குழந்தைகளைக் காப்போம்... 
<கவிதைப்பெண்> 



uyarnthu  valarum  kovil  kopurathai niruthi ..
uyarthi vaala vaikum padipinai valarpom..
arivinai katru manthinil iraivanai niruthu...
saami unn kanna kuthum kaalam ithu illa...
padipu un vaalva nadathum kaalam ithu...
antha aandavane unnai paarka varam kedkum....
nalla pallikoodatha nee kuzhanthaigalukk kaddikkodukum alaga paarthu....
nallathor paadasaalaiyai seivom...
naallai sarithiram padika pirantha kuzhanthaigalai kaapom...
 

கடுப்பாய் இருக்குதப்பா இந்த பேய்பிடித்த காதலைக் 

காதலிக்கையில் பைத்தியம் பிடிக்குதப்பா  

காமன்கொண்டுக் காதல் கொள்பவன்

காசுக்காகக் காதலை விற்பவன் 

காதல் மட்டும் நெஞ்சில் வைத்திருப்பவன் 

காலம் மாறினாலும் காதலை மாற்றாதவன் 

மாற்றம் ஒன்றே உலகில் மாறாதது என்றென்னும் இப்புவியில் 

காதலை மாற்றத்துக்க்காகவும் மாற்றதவனும் இருக்கத்தான் செய்கிறான்  

<  கவிதைப்பெண் >

என் உயிர் கள்வனே.... உன் பாதம் தொட்டு நிற்கின்றேன் ....
புன்னகை என்னும் உந்தன் ஆசிர்வததினைக் காண ....
தரிசனம் கொடுப்பா ....
<கவிதைப்பெண்>


en uyir kalvane... un paatham thodde nirkindren.. punnagai ennum untham aasirvathathinai kaana.. tharisanam koduppayaa.... :-)

காதல் மலர்ந்ததடி பெண்ணே உன் காலடி பட்ட நேரம்
என் நெஞ்சிக்குள்ள காதல் மலர்ந்தது
விதை ஏதும் யாரும் போடாமலே
மனசுக்குள்ள காதல் மலர்ந்த மாயம் என்ன..
என் உசுருக்குள்ள நீ வந்த நேரம் என்ன...
யாரும் பாக்காத நேரத்துல சட்டென.... உசுர டக்கென
நீ புடிச்சிகிட்டே என் நெஞ்சிக்குள்ள நுழைஞ்சிப்புட்ட

நானும் எதோ ஆனேன். கனவுல உன்னைத்தானே பாத்தேன்..
நேருல வந்துடு போறது கொஞ்சம்.. மனச தந்துடே போறது .. உன் மனச கொஞ்சம் தந்துடே போறது ...
என் மகராசி என் அம்மாவோடு முகராசி நா கண்டேன் அத நீ நேசி..
என்ன கொஞ்சம் நீ நேசி...



காதல் மலர்ந்ததடி பெண்ணே உன் காலடி பட்ட நேரம்
என் நெஞ்சிக்குள்ள காதல் மலர்ந்தது
விதை ஏதும் யாரும் போடாமலே
மனசுக்குள்ள காதல் மலர்ந்த மாயம் என்ன..
என் உசுருக்குள்ள நீ வந்த நேரம் என்ன...
யாரும் பாக்காத நேரத்துல சட்டென.... உசுர டக்கென
நீ புடிச்சிகிட்டே என் நெஞ்சிக்குள்ள நுழைஞ்சிப்புட்ட .....

<கவிதைப்பெண் >

என்ன இப்படி ஏங்கவெச்சிப்புட்டியே... உன்ன எண்ணி ஏங்கவெச்சிப்புட்டியே...
நின்னுப்போச்சி... என் பேச்சி முச்சி முழுசா நின்னுப்போச்சி...
உன் கோரல கேட்காம உறங்க மருத்துச்சி ... என் கண்ணு  ரெண்டும் உறங்க மருத்திச்சி...
என்ன செய்ய பயப்புள்ள மனச  இப்படி பெசஞ்சி திங்கையிலே...
செத்துப் போலச்சிருக்கேன்.. இந்தப் பாவிப்பையன் கோரல கேட்க பிறந்திருக்கேன் ...
நா தினமும் காத்திருக்கேன்... 
<கவிதைப்பெண்>

உன் தவறிய அழைப்புகள் கூறுகின்றன
என்னை நினைத்து நீ எவ்வளவு ஏங்குகிறாய் என்று .....
<கவிதைப்பெண்>

மற்றவர்களுக்கு உதைவியாக இல்லை என்றாலும் பரவாயில்லை... உபத்தரவம் கொடுக்காமல் இருத்தல் அதைவிட சிறந்தது....

ஹ்ம்ம்ம்.........
இதை புரிந்து நடக்குற மனித ஜென்மங்கள் இந்த மண்ணில் மிகவும் குறைவு...
தான் என்ற கர்வத்தில் தலைக்கொளுத்து ஆடும் திருந்தாத ஜென்மங்கள் இருந்து என்னதான் சாதிக்க போதுன்களோ....
<கவிதைப்பெண்>

குற்றங்களில் எல்லாம் பெரியக்குற்றம் அதனை உணராமல் இருப்பதுதான் ....

<கவிதைப்பெண்>

பணத்தை தேடி அலையும் மனிதர்கள்...
நல்ல மனசுக்கொண்ட மனிதர்களை
மதிக்க மறுக்கிறார்கள்

பிணத்தைப்போல வாயைத் திறந்து
மற்றவர் சந்தோசத்தை முதலைப்போல
விழுங்குவர்....

<கவிதைப்பெண்>   

கேட்ட வார்த்தையேன கூறவேண்டிய விஷயங்களை பச்சைக் கோடி காடி நல்ல வாய் கிழிய பேசுங்க்கனே சொல்றங்க சிலர்.... பேசே வேண்டிய   விஷயங்களை எங்கயும் எப்போதும் எவரிடமும் மறந்தும் பேசாதே என்று மிகவும் கண்டிப்பது பலர்...
<கவிதைப்பெண்>